![](\"https:\/\/images.pexels.com\/photos\/28935581\/pexels-photo-28935581.jpeg?auto=compress&cs=tinysrgb&fit=crop&h=627&w=1200\")
<\/p>\n<\/p>\n
Sana bir \u015fey soraca\u011f\u0131m ve d\u00fcr\u00fcst cevap istiyorum: Son ne zaman bir yeme\u011fi ger\u00e7ekten tatt\u0131n?<\/strong> Yani a\u011fz\u0131na koydun, \u00e7i\u011fnedin, yuttun demiyorum. Tatt\u0131n. Duraksad\u0131n. “Bu nedir?” dedin kendi kendine, merakla, biraz \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131kla. Ne zaman?<\/p>\n \u00c7o\u011fumuz yeme\u011fi ba\u015fka bir \u015feyin arka plan\u0131nda yiyoruz art\u0131k. Telefon ekran\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnde, dizi b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn ortas\u0131nda, toplant\u0131n\u0131n kenar\u0131nda, tart\u0131\u015fman\u0131n tam g\u00f6be\u011finde. Sofra bir sahne oldu \u2014 as\u0131l oyun ba\u015fka yerde oynuyor, yemek sadece dekor.<\/p>\n Oysa bir zamanlar sofra, sessizli\u011fin me\u015fru oldu\u011fu tek yerdi. (Belki de hi\u00e7 me\u015fru olmad\u0131, ama \u00f6yle hissediyorum \u2014 nostaljim mi, haf\u0131zam m\u0131 bilemiyorum.) B\u00fcy\u00fckannem yemek yerken konu\u015fmazd\u0131. Sadece yerdi. Ka\u015f\u0131\u011f\u0131 kald\u0131r\u0131r, \u00e7orbay\u0131 i\u00e7er, g\u00f6zleri bir yerde \u2014 ama o “bir yer” bu d\u00fcnyada de\u011fildi. Neredeydi? Belki o \u00e7orban\u0131n i\u00e7indeydi. Belki k\u0131rk y\u0131l \u00f6ncesinde.<\/p>\n Ben ona “neden konu\u015fmuyorsun?” diye sordu\u011fumda ne dedi biliyor musun? “Konu\u015fursam tad\u0131 ka\u00e7ar.” Felsefi bir manifesto gibi geldi bana o zaman, \u015fimdi daha da b\u00fcy\u00fck geliyor.<\/p>\n Sessizlik bir nezaketsizlik mi?<\/strong><\/p>\n Bat\u0131 sofra k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde \u2014 \u00f6zellikle Frans\u0131z ve \u0130talyan geleneklerinde \u2014 yemek masas\u0131 bir konu\u015fma arenas\u0131d\u0131r. Fikirler tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r, hik\u00e2yeler anlat\u0131l\u0131r, \u015farap d\u00f6nd\u00fck\u00e7e sesler y\u00fckselir. Bu g\u00fczel. Ger\u00e7ekten g\u00fczel. Ama bu gelene\u011fin i\u00e7inde bile bir an vard\u0131r ki herkes susar: \u0130lk lokma an\u0131. \u015eef bir \u015fey getirmi\u015ftir, ya da ev sahibi bir \u015fey pi\u015firmi\u015ftir \u2014 ve herkes o ilk lokmay\u0131 al\u0131rken sessizle\u015fir. Fark ettiniz mi hi\u00e7? O sessizlik bir sayg\u0131 duru\u015fudur asl\u0131nda.<\/p>\n Japonlar\u0131n “itadakimasu” rit\u00fceli var ya \u2014 yemekten \u00f6nce s\u00f6ylenen, tam \u00e7evrilemeyen o s\u00f6z. “Al\u0131yorum” gibi bir \u015fey ama de\u011fil. \u0130\u00e7inde \u015f\u00fckran var, i\u00e7inde fark\u0131ndal\u0131k var, i\u00e7inde “bu yemek bir canl\u0131yd\u0131, bir emekti, bir yolculuktu” bilinci var. O s\u00f6zc\u00fc\u011f\u00fc s\u00f6ylerken bir an duruyorsun. Ve o durma an\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck bir sessizliktir. Kutsal bir sessizlik.<\/p>\n Bizde ne var peki? “Afiyet olsun” diyoruz \u2014 ve hemen dalmaya devam ediyoruz. G\u00fczel bir dilek bu, yanl\u0131\u015f anla\u015f\u0131lmas\u0131n. Ama bazen o “afiyet olsun”u bile otomatik s\u00f6yl\u00fcyoruz, a\u011fz\u0131m\u0131z zaten dolu, ba\u015fkas\u0131na bakmadan, o “afiyet”in ne anlama geldi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmeden.<\/p>\n G\u00fcr\u00fclt\u00fcn\u00fcn i\u00e7inde kaybolmak<\/strong><\/p>\n \u015eimdi bir de \u015funu d\u00fc\u015f\u00fcn: En iyi yedi\u011fin yeme\u011fi hat\u0131rl\u0131yorsun. Neredeydin? Kimlerle? Ne konu\u015fuyordunuz?<\/p>\n Garip bir ihtimalle, o an ya \u00e7ok sessizdi ya da etraf\u0131ndaki g\u00fcr\u00fclt\u00fc o kadar b\u00fcy\u00fckt\u00fc ki sen kendi balonuna \u00e7ekilmi\u015ftin. Her iki durumda da asl\u0131nda i\u00e7erideydin<\/strong> \u2014 d\u0131\u015far\u0131da de\u011fil. Ve o lokma seni vurdu \u00e7\u00fcnk\u00fc sen oradayd\u0131n.<\/p>\n Benim en iyi yedi\u011fim yemekler listesi kabaca \u015f\u00f6yle:<\/p>\n Fark ettim ki bu listedeki ortak \u015fey lezzetin kendisi de\u011fil. Ortak \u015fey benim orada olmam.<\/strong><\/p>\n Sessizlik bir teknik de\u011fil, bir duru\u015f<\/strong><\/p>\n \u015eimdilerde “mindful eating” denen bir \u015fey var. Bilin\u00e7li yeme. Lokman\u0131 yava\u015f \u00e7i\u011fne, telefonu b\u0131rak, yeme\u011fine bak, kokusunu al, falan filan. G\u00fczel bir fikir. Ama insanlar bunu da bir performansa \u00e7evirdi \u2014 Instagram’da “bilin\u00e7li yiyorum” pozu vererek. (Bir \u015feyi performansa \u00e7evirmek en b\u00fcy\u00fck yetene\u011fimiz galiba.)<\/p>\n B\u00fcy\u00fckannem bunu \u00f6\u011frenmemi\u015fti. Kitap okumam\u0131\u015ft\u0131 bunun i\u00e7in. Sadece ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 d\u00f6nemin insan\u0131yd\u0131 \u2014 yemek de\u011ferliydi, emek de\u011ferliydi, sofra kutsal bir yerdi. Sessizlik do\u011fal olarak geliyordu \u00e7\u00fcnk\u00fc sayg\u0131 do\u011fal olarak geliyordu.<\/p>\n \u015eimdi sayg\u0131y\u0131 \u00f6\u011frenmek zorunday\u0131z. Kurs al\u0131yoruz. Uygulama indiriyoruz. “Bug\u00fcn bilin\u00e7li yedim” diye g\u00fcnl\u00fck tutuyoruz. Kay\u0131p bu. K\u00fc\u00e7\u00fck ama derin bir kay\u0131p.<\/p>\n Ne yapabilirsin?<\/strong><\/p>\n Sana bir \u00f6neri listesi vermeyece\u011fim \u2014 nefret ediyorum o listelerden. “\u015eu ad\u0131mlar\u0131 izle, mutlu ol” t\u00fcr\u00fc yaz\u0131lardan. Ama \u015funu s\u00f6yleyece\u011fim:<\/p>\n Bir \u00f6\u011f\u00fcn, sadece bir \u00f6\u011f\u00fcn, tek ba\u015f\u0131na<\/strong> ye. Telefon yok, dizi yok, podcast yok, kitap bile yok. Sadece sen ve tabak. \u0130lk be\u015f dakika rahats\u0131z hissedeceksin \u2014 bu normal. Beyin bo\u015fluk sevmiyor, hemen doldurmak istiyor. Ama o bo\u015flu\u011fu doldurma. Bekle. Bir lokma al. \u00c7i\u011fne. Ne hissediyorsun?<\/p>\n Belki hi\u00e7bir \u015fey. Belki \u00e7ok \u015fey. Her ikisi de tamam.<\/p>\n Sofran\u0131n seni dinlemesine izin ver biraz. Sen hep konu\u015ftun, o hep verdi \u2014 bu sefer rolleri de\u011fi\u015ftir.<\/p>\n Yemek sadece yak\u0131t de\u011fil. Ama bunu anlamak i\u00e7in \u00f6nce susman\u0131 gerekiyor. Ve susmak, \u015fu \u00e7\u0131lg\u0131n g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc d\u00fcnyada, en devrimci eylemlerden biri olabilir.<\/p>\n Hadi bakay\u0131m, \u015fimdi usulca da\u011f\u0131l\u0131n ve m\u00fcmk\u00fcnse m\u0131sm\u0131l olun. Sana bir \u015fey soraca\u011f\u0131m ve d\u00fcr\u00fcst cevap istiyorum: Son ne zaman bir yeme\u011fi ger\u00e7ekten tatt\u0131n? Yani a\u011fz\u0131na koydun, \u00e7i\u011fnedin, yuttun demiyorum. Tatt\u0131n. Duraksad\u0131n. “Bu nedir?” dedin kendi kendine, merakla, biraz […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[47],"tags":[],"class_list":["post-2177","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gastronomi"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2177","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2177"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2177\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2177"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2177"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2177"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n
Demirhan.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"