![](\"https:\/\/images.pexels.com\/photos\/28764621\/pexels-photo-28764621.jpeg?auto=compress&cs=tinysrgb&fit=crop&h=627&w=1200\")
<\/p>\n<\/p>\n
Sana bir soru soraca\u011f\u0131m ve cevab\u0131 acele verme: \u0130stanbul’u sevmeye devam etmek i\u00e7in ne kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc olmak gerekiyor?<\/strong> Yani \u015fehir sana her g\u00fcn bir \u015fey g\u00f6t\u00fcr\u00fcyor \u2014 saatini, paran\u0131, sinirini, belki de eski mahalleni \u2014 ve sen h\u00e2l\u00e2 “ama bu \u015fehir…” diye ba\u015flayan c\u00fcmleler kuruyorsun. Bu sevgi mi, al\u0131\u015fkanl\u0131k m\u0131, yoksa gitmeye cesareti yetmeyenlerin kendiyle bar\u0131\u015fma rit\u00fceli mi?<\/p>\n Ben bu soruyu kendime de soruyorum. Y\u0131llarca \u00e7izdi\u011fim portrelerde \u0130stanbul’un insanlar\u0131 var \u2014 vapurda uyuyanlar, k\u00f6pr\u00fcde bal\u0131k tutanlar, kapal\u0131 g\u00f6zlerle m\u00fczik dinleyenler. O y\u00fczlere bakarken \u015fehri g\u00f6rd\u00fcm hep. \u015eehir, insanlar\u0131n y\u00fcz\u00fcnde ya\u015f\u0131yor. Ama son y\u0131llarda o y\u00fczler yorgun. Daha do\u011frusu: daha \u00f6nce de yorgundu, ama bu yorgunluk farkl\u0131.<\/em><\/p>\n Eskiden \u0130stanbul yorgunlu\u011fu bir gurur ta\u015f\u0131rd\u0131 i\u00e7inde. “Bak, bu \u015fehirde ayakta durmak b\u00f6yle bir \u015fey” der gibiydi insanlar\u0131n bak\u0131\u015f\u0131. \u015eimdi o bak\u0131\u015fta gurur de\u011fil, hesap var. “Daha ne kadar?” sorusu var. Ve bu soruyu sormak i\u00e7in Bo\u011faz’\u0131n kenar\u0131nda oturmana bile gerek kalm\u0131yor art\u0131k \u2014 metro \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131nda, market kuyru\u011funda, kira kontrat\u0131n\u0131 yenilerken soruyorsun bunu sessizce.<\/p>\n Ama i\u015fte tam burada garip bir \u015fey oluyor.<\/strong> \u015eehir seni eziyor, sen ona \u015fiir yaz\u0131yorsun. Bu nas\u0131l bir ili\u015fki? Psikologlar buna bir \u015fey der, ben s\u00f6ylemeyeyim (herkes biliyor zaten, c\u00fcmleyi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcnce kendiniz tamamlars\u0131n\u0131z). Ama belki de \u0130stanbul’u sevmek ger\u00e7ekten \u00f6yle bir sevdad\u0131r \u2014 mant\u0131\u011fa gelmeyen, faturaya dayanmayan, Google Maps’e s\u0131\u011fmayan bir \u015fey.<\/p>\n \u015e\u00f6yle d\u00fc\u015f\u00fcn: Hangi \u015fehir sabah\u0131n d\u00f6rd\u00fcnde sana vapur verir? Hangi \u015fehrin silueti, ne kadar rezil bir g\u00fcn ge\u00e7irmi\u015f olursan ol, d\u00f6nerken seni biraz durdurur? Hangi \u015fehirde bir mahallenin kokusu \u2014 bal\u0131k, \u0131slak ta\u015f, \u00e7ay ve egzoz kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 \u2014 seni on be\u015f y\u0131l \u00f6ncesine g\u00f6t\u00fcr\u00fcr? Bu \u015fehir bunu yap\u0131yor. K\u00f6t\u00fc adamlar da bu i\u015fi yap\u0131yor bazen; seni mahveder, sonra bir jest yapar, sen yine ba\u011flan\u0131rs\u0131n. (Bkz: \u0130stanbul ve g\u00fcn bat\u0131m\u0131.)<\/p>\n Peki de\u011fi\u015fen ne? Her \u015fey, derler. Ben “her \u015fey” kelimesine g\u00fcvenmiyorum \u2014 \u00e7ok b\u00fcy\u00fck, \u00e7ok tembelce bir ifade. Somut bakal\u0131m:<\/p>\n Birisi bana “\u0130stanbul art\u0131k ya\u015fanmaz” dedi ge\u00e7en ay. Ona bakt\u0131m. \u0130stanbul’da do\u011fmu\u015f, \u0130stanbul’da b\u00fcy\u00fcm\u00fc\u015f, \u0130stanbul’da t\u00fckenmi\u015fti. Ben de bakt\u0131m \u2014 y\u00fcz\u00fcne, yani bir ressam olarak yapt\u0131\u011f\u0131m \u015feyi yapt\u0131m \u2014 ve anlad\u0131m ki o adam \u015fehri sevmekten b\u0131kmam\u0131\u015ft\u0131; \u015fehrin onu g\u00f6rmemesinden b\u0131km\u0131\u015ft\u0131.<\/strong> Bu ince ama \u00f6nemli bir ayr\u0131m.<\/p>\n B\u00fcy\u00fck \u015fehirler sevilmek i\u00e7in de\u011fil, kullan\u0131lmak i\u00e7in tasarlan\u0131r. Bu kapitalizmin \u015fehircilik \u00fczerine yazd\u0131\u011f\u0131 nottur. Sen ise \u015fehri sevmeye, i\u00e7inde iz b\u0131rakmaya, bir k\u00f6\u015feyi sahiplenmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorsun. Ve \u015fehir sana bak\u0131p “kim bu?” diyor. Bu yabanc\u0131la\u015fma yeni de\u011fil \u2014 ama her nesil bunu yeniden ke\u015ffeder, yeniden \u015fa\u015f\u0131r\u0131r ve yeniden \u015fiir yazar.<\/p>\n Almanlar’\u0131n bir kavram\u0131 var: Heimat.<\/em> Do\u011frudan \u00e7evirisi “memleket” ama asl\u0131nda \u00e7ok daha ki\u015fisel bir \u015fey \u2014 k\u00f6k\u00fcyle, kokusuyla, sesinyle bir aidiyet hissi. \u0130stanbul’un Heimat olmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 y\u0131llar vard\u0131. Belki h\u00e2l\u00e2 \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor; belki baz\u0131lar\u0131n\u0131z i\u00e7in h\u00e2l\u00e2 oluyor bu. Ben de baz\u0131 anlar\u0131nda oluyor. Vapur k\u00f6pr\u00fcye yana\u015f\u0131rken, pazar yerinde bir yabanc\u0131n\u0131n g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc \u00e7izerken, Karak\u00f6y’de eski bir duvar\u0131n dokusuna bakarken \u2014 \u015fehir bir an i\u00e7in senin oluyor. Sonra ge\u00e7iyor. Ama o an ger\u00e7ekti.<\/p>\n Belki de \u015fehirleri sevmek b\u00f6yle bir \u015feydir.<\/strong> Sahip oldu\u011fun de\u011fil, anl\u0131k olarak yakalad\u0131\u011f\u0131n bir \u015fey. Tren penceresinden ge\u00e7en manzara gibi \u2014 tutamazs\u0131n, ama g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn ger\u00e7ekti. \u0130stanbul bunu di\u011fer \u015fehirlerden daha fazla yap\u0131yor. Daha \u00e7ok veriyor, daha \u00e7ok al\u0131yor. Seni daha fazla t\u00fcketiyor, daha derin iz b\u0131rak\u0131yor.<\/p>\n Ve sen burada duruyorsun, bu yaz\u0131y\u0131 okuyorsun, muhtemelen \u0130stanbul’das\u0131n ya da \u0130stanbul’dan ayr\u0131lm\u0131\u015f birisin \u2014 ve ikisi de ayn\u0131 soruyu soruyor kendi i\u00e7inde: “H\u00e2l\u00e2 seviyor muyum?”<\/em><\/p>\n Cevap vermeyece\u011fim. \u00c7\u00fcnk\u00fc o cevap senin y\u00fcz\u00fcnde yaz\u0131yor zaten. Ben sadece onu \u00e7izebilirim.<\/p>\n Hadi bakay\u0131m, \u015fimdi usulca da\u011f\u0131l\u0131n ve m\u00fcmk\u00fcnse m\u0131sm\u0131l olun. Sana bir soru soraca\u011f\u0131m ve cevab\u0131 acele verme: \u0130stanbul’u sevmeye devam etmek i\u00e7in ne kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc olmak gerekiyor? Yani \u015fehir sana her g\u00fcn bir \u015fey g\u00f6t\u00fcr\u00fcyor \u2014 saatini, paran\u0131, sinirini, […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"class_list":["post-2082","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kueltuer"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2082","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2082"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2082\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2082"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2082"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/demirhanocak.com\/site26\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2082"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n
Demirhan.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"